KRACHTIGE DAGEN

• DAG 1: Bij aankomst op het vliegveld van Olbia loop je naar buiten richting de minivan voor de week en ruik je meteen krachtig de lente. En het eiland rook al zo antiek lekker van zichzelf: het graniet, het basalt, de kruiden, de diepe eeuwigheid, de op dit eiland – als je er open voor staat, en daar helpen wij bij – nog van dicht onder de oppervlakte opkomende oer-energie.
  Onderweg naar ons agriturismo bezoeken we een ‘out of this world’-plek waar men in de prehistorie letterlijk en figuurlijk oerkracht aan ontleende. Het gaat meteen ook om een oud weten, voor die makers vroeger kennelijk alle aanleiding om zoiets te bouwen als je gaat zien. Zij waren met nogal Iets verbonden, ja.
  Je ziet al in het eerste half uur: de hele week door rijgen zich bijzondere aanknopingspunten aaneen, die gesprek en bewustzijn voeden. Ver van huis vrijelijk bespreken! Het wordt heel mooi. Een vakantie plus-plus-plus. Om mee naar huis te nemen.

  En we waren nog maar net onderweg naar het onderkomen voor de eerstvolgende drie nachten, waar het leven goed is en het eten nog beter. Ook daaromheen kiezen we de volgende dagen uit een rijkdom aan sowieso prachtige maar dus ook metaforische plekken: van krachtplekken tot natuurplekken tot ook dieren die ons spiegelen. Bijvoorbeeld die ogenschijnlijk enkel vrolijke hondjes daar? Onbewust spelend, kennelijk, geven ze vaak zomaar het juiste beeld, dat we nou net nodig hadden. Alles werkt op zo’n week mee. Bijna magisch.

• DAG 2: Rondom een rijk ontbijt beginnen we de dagen altijd met lieflijke kalmte, een wandeling, waardering, bespiegeling, beweging. Mooi samen zijn. Verbondenheid met de aarde – een deelthema deze week, tevens helpende energie – krijg je extra als je erop let, in het moment, genietend van dat moment, als een viering van de plek. Het komt pas binnen als je ervoor openstaat!
  We gaan naar een rotsencomplex waar allemaal dieren mogelijk bewust zijn gevormd. Wij kijken niet alleen naar de schoonheid en uniciteit, maar ook naar de symboliek, het archetype. Waar staat de slang – ‘ja zeg, die rots, kijk nou, vanaf hier!’ – zoal voor? En in het kader van de week: voor welke oerkracht-energie in… onszelf? Een prachtige plek voor een picknicklunch, en om nog eens te kauwen op het behandelde. Na de lunch vinden we rondwandelend vanzelf een andere rots: ‘Is dat een roofvogeloog? Ja, zeg! Hoe vind je zo’n plek, trouwens?’ En zo’n roofvogel staat dan voor welk aspect in… onszelf, dat we op deze week kunnen gebruiken? Overal inspiratie, met de juiste liefdevol scherpe ogen bezien. We gaan het allemaal op ons pad krijgen, precies wat we nodig hebben en wat aansluit. De sessies van Allies beginnen vanuit en op een vruchtbare bodem.

  Op de weg terug is het fijn om even een barretje op te zoeken, toch even onder de locals, een goede cappuccino, nog even uitwisselen na oefeningen die we samen deden. Paar uur vrij op de boerderij: zwemmen, lezen, en om 19.30 weer aan tafel. Rijke mooie dagen. ‘en we zijn pas op dag 2, jee!’

• DAG 3: De oerkracht die komt van vertrouwde zonnemomenten voelen we aan de huid bij de glorieuze zonsopkomst die we aan het meer beleven. ‘Waarom bekijken we het zo niet vaker?’ Het motiveert allemaal om er ook thuis voor open te gaan en blijven staan. Soms moet je het je gewoon op een indrukwekkende manier her-inneren, weer voornemen.
  In de sessie van Allies krijg je wellicht punten om op te letten op ons ogenschijnlijk gezellige uitstapje van vandaag: ja, mooie berg, ja, mooi stadje, ja, mooie winkels, maar we gaan vooral op bezoek bij landgenoten die hier op Sardinië wel Oerkracht moeten hebben bij het ontwikkelen van hun project. Waar zat/zit in hun ervaring en beleving de Oerkracht. Welk Oud Weten voel(d)en zij? Was er aardeverbinding in hun optiek, en waar zat ’t ‘m in? Inspiratie, inspiratie, inspiratie. Misschien lunchen we er ook wel. In de enorme tuin zijn wellicht plekken om ons schrijfschrift/logboek te voeden met mijmeringen, gedachten, voornemens. Een stille blik, het internaliseren komt op gang. Dit zijn indrukwekkende bezoekjes, als je kunt horen met geoefend oor. De lering onder hun verhaal, de vertaling richting jouw verhaal.

  Er is veel te zien in het pittoreske dorpje en je mag altijd meelopen naar dat winkeltje en dat barretje, maar je kunt ook in een heerlijk stille nis van een granieten kerk beseffen dat je aan iets heel moois bent begonnen. ‘Wacht eens even! Was een kerk trouwens ook niet oorspronkelijk bedoeld om met Oerkracht verbonden te zijn?’ Het dient zich allemaal aan, herkennig, her-innering.

  Naar huis maar, paar uurtjes overhouden, onderweg in de bus kun je uitwisselen maar ook stil naar buiten kijken. Wel een heerlijk diner weer verdiend. De reisgenoten lijken wel oude bekenden en blijken ook niet voor niets aan deze week mee te doen.

• DAG 4: Vandaag verplaatsen we ons naar ons tweede onderkomen. Dat kan een van de meest pittoreske dorpjes van Sardinië zijn, beroemd om zijn bronwater, in meerdere opzichten een helende omgeving. Vriendelijke sfeer, meer mensen, topplekken te bezoeken met hogere energie. Je staat intussen wel versteld van de enorme rijkdom aan verscholen topplekken, die hier in stilte liggen te wachten op bezoek van de juiste mensen. Dat zijn ook wij, nu we deze week op pad zijn met een missie rond Oerkracht, Het Oude Weten en Aardeverbinding. Na de afgelopen vier dagen wil je inmiddels wel geloven dat de bedoelde plekken wel op ons pad komen. We zien na eerst Oschiri en Tempio voor de eerstvolgende drie dagen het dorp Bonarcado voor ons of anders Santu Lussurgiu; het hangt ook af van de hoeveelheid deelnemers en daarbij ook het aantal eenpersoonskamers, want er zijn enkel kleinschalige accommodaties, maar wees gerust: we kennen overal de weg en anders vinden we die wel, ook in overgave.
  We bezoeken onderweg vast een indrukwekkend restant van een Sardijns hunebed, maar dan een met nog allure, de oerkracht spat ervan af! Het is me een enorme steen, fijnzinnig bewust bewerkt, geheel afwijkend van de andere, dus hij had een speciale bedoeling: welk oud weten zit hier onder, welke kennis die wij niet meer hebben? Of hebben we na de afgelopen dagen juist veel scherper een idee ervan, begint het voor ons ook normaler te worden? We zijn vast wat dieper afgestemd hierop dan kort na landing in Olbia. Misschien eten we vandaag wel even heel plat gewoon even pizza, om even te landen op onze nieuwe plek. Altijd een veel lekkerder pizza dan thuis, hoor, je hebt op Sardinië ook per dorp weer eigen variaties, met iets dat lokaal groeit. Ah, kijk, ook daar: aardeverbinding, vieren van wat de aarde lokaal geeft, dat waarderen, de waarde ervan eren!

• DAG 5: Grote kans dat we deze dagen ook naar lokale watervallen gaan en dan niet alleen als kijkplaatje, maar ook als betekenisvol onderdeel in onze ervaringen-expeditie. Hoe we lopen, hoe we ademen, hoe we denken, hoe we kiezen: de metaforen dienen zich vanzelf aan, in gebroederlijk samenzijn, en intussen landde ‘zomaar’ een zwarte libelle op je grote teen. Verstillende schoonheid wisselt vrolijke of mindfulle of uitdagende momenten af. Goed om te weten dat Samuele net de goede restaurants weet, die ook al indruk maken, de muziek, de stijl, de natuur, de weg erheen, het ver weg van huis zijn en daarbij meer en meer dicht bij je pure zelf. Het wordt kalm enthousiasmerend. De herontdekking van de hemel, soms, of minder soms.

  Of we gaan naar het strand: er is een enorme natuurboog doordat de kolkende zee in de loop der tijd de grond eronder deels weg heeft geslagen. ‘Wat is er in ons leven wel eens onder onze voeten weggeslagen, en waar haalden we uiteindelijk de Oerkracht vandaan om weer verder te gaan?’ Zomaar een mogelijke insteek. Allies weet het moment en het thema te raken, met gevoel, wijsheid, ervaring. We helpen elkaar daarmee door eerlijk samen te zijn. En trouwens heerlijk: diner met uitzicht op zee dan maar? Naar de horizon op zee staren is altijd goed voor de mens geweest. De ontdekkingsreizigers deden dat al. Nou, pelgrims in het leven als wij, her-ontdekkingsreizigers, ook.

• DAG 6: Vandaag laten we ons later nog invallen. Even achterover leunen, afstand nemen, zodat ons perspectief zich ook letterlijk verbreedt. Opeens zien we juist daardoor de punten die we zojuist nog niet met elkaar konden verbinden. Het komt goed.

• DAG 7: Vandaag rijden we weer terug richting het gebied van het vliegveld. Het is een agriturismo waar paarden vrij rondlopen. Prachtige pure spiegels en vanouds symbool voor kracht en waardigheid. Wat is de kracht die wij voelen, en wat speelt nog meer mee dan waardigheid?

  Het eten is ook hier grandioos. Onderweg zijn we vast op een mooie plek gestopt, misschien wel een verscholen vulkanische warmwaterbron, op zich al een heel mooie wandeling door pure natuur, we staan open voor haar pracht en hoe leuk is het om je dan onder te dompelen in water dat constant wordt gevoed met oerkracht? ‘Is er een manier om ook zelf constante voeding te voelen, ervaren, op te zoeken?’

• DAG 8: Je bent de eerste niet die besluit om de week nou eens NIET af te sluiten met een vlucht terug naar huis. Je kunt gerust nog een paar dagen blijven, alleen of met zijn twee. Je hebt deze week ook geleerd hoe je Sardinië diep leest, je vindt er je weg nu ook uitstekend buiten het toeristisch gebruikelijke: hart en ziel.
  We hebben onderweg naar het vliegveld of daarvoor een ceremonie uitgevoerd. Zullen we dat doen op de plek waar we direct na landing waren ‘geland’? Als we geluk hebben (verdiend), komt er een wild vosje ons nog een laatste groet brengen. Het gebeurde al eerder. Weer iets om naar uit te kijken.
  
-STEL JE VRAAG-