dagoverzicht

• DAG 1: We volgen deze week een prachtige route die noord-zuid recht het hart van centraal-Sardinië in gaat. Het gebergte daar heet Gennargentu, de Poort van Zilver, oorspronkelijk het edelste metaal. Het paradijselijke Atlantis-harmonie-element komt deze week vanzelf her en der boven, onderweg op deze roadmovie.

  Na landing gaan we hem raadplegen die lokaal De Patriarch wordt genoemd, een enorme, ruim 5000 jaar oude olijfboom raadplegen, die nog ‘gewoon’ vrucht draagt ook, wat te vertellen heeft. Een kracht! Zijn het zijn ontwikkelde wortels richting Aarde (vrouwelijk) en uitreikende armen richting Zon (mannelijk)? Hoe hij het combineert? Maakt hij korte metten met sommige dingen? In de buurt is het verhaal van de dame die van oudsher onwaardige levens voortijdig beëindigde. Ook in de buurt ligt je eerste nuraghe-krachtplek, enorme stenen gestapeld tot ingenieuze toren. Hij heet ‘De Gevangenis’, iets om uit UIT te breken. Maak je deze week maar geen zorgen: de metaforen/metaforische krachtplekken komen vanzelf heel mooi op ons pad deze week.

  We eten en slapen in een prachtig ‘Italiaans’ dorp dat het verhaal van een ooit gekidnapte man ‘van buiten’ hoog op het schild houdt. Hij kan kort inspirerend zijn door zijn waardigheid en die van de Sardijnen. Raken we aan. Eten doen we bij een one-man-eettentje met uitstraling, iemand die in zijn koninkrijk mooi duidelijk regeert.

  Ja, dit alles kan allemaal op dag 1, maar het hoeft niet. We zien het aan.

• DAG 2: De Gevangenis kunnen we ook bezoeken vanochtend, met de man die onlangs hierheen emigreerde: het is hem kennelijk gelukt om nodig ergens uit te breken. Ook staat de man staat – naast zijn krachtige vrouw – op een mooie manier werkelijk zijn mannetje in hun bouwproject: al zeer gevorderd, maar je mag altijd komen meebouwen..

  We reizen door naar wat iedereen heel lief ‘feeënhuizen’ noemt, maar het woord betekent letterlijk ‘portaalhuizen’: portalen naar een andere dimensie, of een andere life track, parallel, in het leven. Een krachtplek van jewelste, dit hele complex, waar we gericht een paar portaalhuizen opzoeken: 1) een die wel de fallus wordt genoemd, vrij dicht bij een die wel de Vagina wordt genoemd, en 2) een met een ingang als een groot roofvogeloog. Iets met hogere visie + scherp in het oog houden. Daar ontstaat iets. Wonderlijk wellicht, maar ja, deze Portaanhuizen zijn ook ‘zomaar’ uit graniet gehouwen in een tijd dat daar helemaal geen geschikte tools voor waren. Officieel.

• DAG 3: Na het ontbijt rijden we door naar een dorp beroemd om zijn traditionele herdersmessen. Het mes als mannelijk wapen, tool? We eten en slapen in een agriturismo aan het meer, een man drijft het. Aan zijn meer staat een eenzame nuraghetoren al uit de prehistorie. Ogenschijnlijk eenzaam, maar toch ondergronds en bovengronds verbonden. De man. De toren. Wij.

• DAG 4: Onze roadmovie brengt ons naar het dorp met een prachtige presentatie van de man die in zijn eentje en toch verbonden Koning is, verbonden met het land, de dieren, het hogere doel. Een van zijn tools is het mes. Hoe blijft hij nog meer overeind? We zien ook hoe kleine groepjes mannen in harmonieuze broederschap elkaar complementerend zingen en uitstralen: waar ze ook gaan zijn zij zelf een krachtplek. We bezochten vandaag ook een van de grootste krachtplekken in dit gebied, uitnodigend tot puurheid, er is zelfs een waarheidstribunaal, vanouds, uit de diepe prehistorie. ‘Then a drink’ in wat inderdaad een ‘roadtrip-café’ is. We slapen en eten op een zeer landelijk gelegen boerderij onder de sterren.

• DAG 5: Vandaag duiken we het echte centrum van Sardinië in; de Bloody Romans bedreigden het, maar het eiland ‘most ze niet. Terug jullie’. De Romeinen noemden het dan maar Barbagia, barbarenland. De Romeinen kregen inderdaad maar beperkt voet aan wal, want kennelijk was hier iets hoogstaands te verdedigen door de Sardijnen. Hun moraal was extra hoog. En hun wortels diep. Hoe diep? Dat komt wellicht in een opstelling boven water. Ter ere daarvan zoeken we een natuurkrachtplek van jewelste op: een rivier stoomt vanuit nog onbekende diepte gestaag de berg uit. Elke verkenner van de diepte – al decennialang probeert men de diepte te meten – eenmaal terug boven onthaald als een held, maar ‘het gaat nog veel dieper’. Laat de diepte misschien juist onpeilbaar blijven?
  Als we in het dorp een drankje doen is er het verhaal van de voetballer die botte aanvallen sierlijk bleef ontwijken. Ook zijn moraal bleef extra hoog. Extra hoog slapen en eten we vandaag op de berg waartegen ons dorp van vandaag ligt.

• DAG 6: Door naar het dorp dat ooit nota bene begon als strafkolonie en waar nu internationale en nationale vrijheidsstrijders worden geëerd. Hun citaten spreken van waardes, universele goede bedoelingen, dienstbaarheid aan iets hogers. Doordat er nu een dorp is, is er ook een magnifiek uitzichtpunt op alle hoogtes (bergen) en dieptes (meren en valleien) in het leven. We komen heel dicht bij een echt hoogtepunt te staan: een vijf meter hoge menhir. In de buurt weer. Hij staat als een paal boven water, grondwater in dit geval, weer die hele diepe gronden. Hij wordt erkend: eromheen is een kerk gebouwd, eromheen komen de dorpelingen op hoogtijdagen samen; de menhir is de kern waaromheen alles draait. In de buurt is ook een nuraghetoren met een complete boom erop: twee symbolen bijeen, van verbondenheid tussen aarde en hemel. Zoveel metaforen die ons dienen kunnen we opzoeken, vandaag, de afgelopen dagen en al onze volgende dagen!

• DAG 7: Door naar de plek waar eenvoudige dorpelingen met een hoge moraal het ooit opnamen tegen de staat en met succes. Vrouwen gaven uiteindelijk de doorslag ook doordat de mannen de best riskante schoonheid ervan zagen; een mooi ‘side by side’-verhaal. We bezoeken geen personen, maar maken zelf een Memorial hieraan. Inmiddels centraal in het gebied van de Poort van Zilver ligt een stenen fallus van een meter of 70, een tempel van jewelste, je kunt erin rennen, stilstaan, vallen, opstaan en weer doorgaan. Belangrijk, deze plek opzoeken, ook omdat verderop een vrouwelijke watertempel ligt. Terug op weg naar ons dorp voor twee dagen bezoeken we grandioze Reuzengraven, met uitzicht op de Stierenhoorns-pas, de Stier die staat voor …? Na een week op stap gaan we dat voortaan vast anders insteken. Maak het mee, pik het op, doe er wat mee, laat het rusten, opkomen, voortaan.

• DAG 8: Ceremoniële afronding, voor en tijdens transfer naar het vliegveld. We doen onderweg vanzelf het goede. Dat zag je al op de eerste dag. Een bijzondere broederschap, Fellowship, wordt vervolgd.
-STEL JE VRAAG-